Kendine Ağla Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

KENDİNE AĞLA
Fevzi Emir Yılmaz

Şifası sende yok gönül yaramın,
Boşa bu gayretin, boşa inadın.
Ne gelir elinden, nedir merâmın?
Benim reçetemde yok senin adın.

Bir hayrım kalmadı benim kendime,
Gözüm görmez oldu, kulağım sağır.
Sen tabip değilsin benim derdime,
Geri dur yaramdan, Lokmân’ı çağır.

Hatrın varmış gibi hâlimi sorma,
Yıllarca gözüne gözüm değmedi.
Merhamet gösterip kendini yorma,
Bu gönül kimseye boyun eğmedi.

Sızlamasın ben gidince vicdânın,
İstemem ardımdan karalar bağla.
İnanmam vâhına yalan dünyânın,
Var ise gözyaşın, kendine ağla.

Neyin varsa al git, ardına bakma,
Dert etmez yüreğim, çekip gitmeni.
Kimsesizdi diye ağıtlar yakma,
İstemem kahrolup acı çekmeni.

Hazâna uğradı gönlümün bağı,
Ne çiçeğim açtı ne bahar geldi.
Yol bildim kendime çıkmaz sokağı,
Attığım her adım bağrımı deldi.

Kaderden öteye geçmez figânım,
Toprak olmadı mı nice bedenler?
Issız yol üstünde han oldu cânım,
Ne gelen yâr oldu ne de gidenler.