Bazı insan..
Sürekli konuşur..
Hiç düşünmez..
Neden..
Bir ağızı var
İki kulağı..
Daha az konuş..
Daha çok..
Dinlemen için..
Bazı insanlar..
Her şeyi bilir..
Her konuda..
Söz sahibidir..
Ama..
Evinde yıllardır..
Sulayıp baktığı..
Çiçeğinin adını sorsan..
Bilmez..
Yine bazı insanlar..
Yaptığı her şeyi..
Sanalda sergiler..
Kendini..
Değersiz gördüğü için..
Beğenilmek..
Değer görmek ister..
Ama yine..
Bazı insan vardır ki..
Hayatı sessizce izler..
Üzerine düşünür..
Susması gereken..
Yerde susar..
Konuşması..
Gereken yerde..
Konuşur..
Hiç kimseden..
Bir ilgi..
Methedilmek..
Beklemez..
Önce kendini..
Sonra aradıklarını..
Kendinde bulmuştur..
Ayhan M.
Ayhan Maloglu 2
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!