Al yanağına destanlar yazmış gibi sevdim seni
Her okuduğumda acıyarak kendime
Alnına güller ektim her kokladığımda
Saçlarında kız kulesini gördüm hep
Gözlerinde derin okyanuslar
Ellerinde alın yazımı okudum hep
Belinin inceliğinde ömrümü gösterdin bana
Bedeninde ateşlerimi söndürdüm.
Her defasında alevlenen.
Gittiğinde hasreti anladım
Sonlanmaz sandığım.
Gelişlerin düğün bayram oldu bana
Terim terinle sevgili olduğunda
Çocuklarım oldu hep
Babalarına vefasız çocuklar
Üzülmedim bu akşam
İlk kez korkmadım
Odamda yaktığım ateşler ilk kez yakmadı beni
Biliyorum giderken seni de aldın
Kendimle kaldım
Kayıt Tarihi : 24.11.2012 13:07:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!