Kendimi Tanımaz Oldum Şiiri - Barış Yeşi ...

KENDİMİ TANIMAZ OLDUM

Kendimi tanımaz oldum aynalara bakarken,
Bir yabancı göz süzülür içimden usulca.
Sesim bile değişmiş, adımı anarken,
Kim bu diye sorarım kendi kendime.

Düşlerim yorgun şimdi, eski tadı yok,
Gülüşlerim yarım kalır dudaklarımda.
Bir zamanlar ben olan o çocuk çok uzakta,
Kaybolmuş sokaklarda, sessiz bir hatırada.

Kalbim kırık bir saat, zamanı şaşırmış,
Ne ileri sarar ne de geri döner.
Anılar bir sis gibi ruhuma karışmış,
Her şey bulanık, her şey biraz puslu sanki.

Sorular çoğalırken cevaplar suskun,
İçimde parçalanır boşluk dolusu sözler.
Bir yanım hala umut, bir yanım yorgun,
Hangi ben gerçek, hangisi sahte.

Yollar tanıdık ama ben yolumu bulamam,
Adımlarım ürkek, izlerim silinmiş.
Bir zamanlar kurduğum hayalleri seçemem,
Sanki hepsi bir rüyaya bölünmüş.

Geceyle konuşurum, o beni anlar,
Karanlık saklar kırık parçalarımı.
Gündüz ise yüzüme yabancı bakar,
Taşıyamam bazen kendi varlığımı.

Bir gün döner miyim kendime bilemem,
Kaybolduğum yer neresi, kim bilir?
Belki de aradığım şey çok yakında,
Belki de ben, çoktan benden gitmişimdir.

Kendimi tanımaz oldum, kabullendim artık,
Her değişim biraz hüzün, biraz iz bırakır.
Belki de bu halim en gerçek yanım,
İnsan bazen kaybolur, kendini bulmak için.


YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH:18.04.2026
SAAT: 16:15