Kendimi Özledim Şiiri - Yahya Kaydul

Anlatırken ağlarım diye anlatamadığım çok şey var,
Kirpiklerime kadar gözyaşı ile doluyum.
Duygularım cümlelerimi tamamlamaya yetmiyor,
Ne güzel günlerdi eskiden...

Kendimi özledim,
Kaybolan yıllarımı özledim.
Henüz yorulmamış o ilk adımlarımı,
Aynadaki o yabancı olmayan bakışımı özledim.

Zaman; avucumdan süzülen ince bir kum gibi,
Tutmaya çalıştıkça eksilen çocukluğum gibi...
Şimdi yüküm ağır, sustuklarım sesimden büyük,
Eski bir şarkının nakaratında kaldı en saf gülüşüm.

Bir zamanlar dert dediğim ne varsa meğer ne hafifmiş,
Meğer asıl gurbet, insanın kendine uzak düşmesiymiş.
Dolsun varsın gözlerim, varsın dökülmesin heceler;
Ben o dünkü beni, o mağrur yılları özledim.