Kendimi Anlatamadım Şiiri - Özkan Kaplan

Kendimi bir türlü anlatamadım kimseye.
Sorun ya ben de ya da bende.
Hep içime attım anlatmak istediklerimi
Kaleme alacak olsam Adeta bir roman olurdu içimde
Sayfaları hep dolu boşluksuz
Çevirdikçe çeviriyorsun, ve o sayfalarda beni görüyorsun.
Okudukça o romanı, belki de anlıyorsun beni
Belki de sen de anlamıyorsun beni.
Ne saçmalamış bu diyorsundur kendi kendine.

Bir zaman sonra O kadar çok boşverdim ki birçok şeyi.
Boşver dedim boşver be. Ne takıyorsun bu kadar kafana,
Takma, gül ve geç diyorum.
Ama olmuyor be dostum olmuyor.
Öyle boşveremiyorsun işte.
Düşündükçe yaşadıklarını,insanların sana yaşattıklarını,
Boşveremiyorsun o zaman işte.
Beyninin bir tarafında duyuyorsun sesleri,
Bir film şeridi gibi geçip gidiyor sonra gözünün önünden herşey.
Kalbinde acısını hissediyor ve aklına geldikçe yine üzülüyorsun,
Çekiliyorsun o yalnızlık kabuğuna ve bir süre, hatta, hatta uzuuuun bir süre kalıyorsun orada.

Yalnız başına.
E bu yüzden adını yalnızlık kabuğu koydun ya, unuttun mu lan yoksa? (Ufak bir gülücük)

Sürekli başkalarının isteklerini onları kırmadan yaptım hep.
Neden peki? Biliyor musun.
Çünkü onları memnun etmekti isteğim.
Onların beni memnun etmediklerini bildiğim halde.
Ama biliyor musun ne yapmayı unutmuşum?
Kendim için birşeyler yapmayı, kendime zaman ayırmayı, kendimi mutlu etmeyi.

Kendim için çok bir şey yapamadım hayatta.
Kendimden özür diledim bu yüzden ama nafile.
Özür dilesen ne olur ki sanki

Biliyor musun;
İnsan hayattan soğuyor, Soğutuyorlar aslında.
İnsanın sevineceği bir şey kalmıyor hayatta.
İnsanın hiçbirşey yapası gelmiyor içinden,
İnsan kendini anlatamadığını anladığında
Gitmek istiyor hayattan.
Gitmek istiyor sevdiğini sandığı kişileri bırakıp.
Ama sonra kendi kendine düşünüp diyorsun ki,
Ben gidersem onlar ne yapar
Ben gidersem kim bakar onlara,
Ben gidersem….
Ben gidersem ne olur sence. Sen söylesene bana
Düşünüyorsun bir süre ve sen de ne diyeceğini bilmiyoresun.

Ben kendimi anlatamadığım için he sahte gülüşler saçtım etrafa.
Etrafımdakiler de bir an o bendeki tebessümle
gülüyorlar böylece.
Bak gördün mü yine başkalarını düşünüyorum.

Neyse dostum senin de kafanı ütülemek , senin de içini şişirmek istemem kendi dertlerimle.

Sana bir tavsiye;
Sen sakın başkalarını düşünüp kendini erteleme.
Başkalarını düşündüğün gibi kendini de düşün,
Kendine de vakit ayır.
Biliyorsun dünya ölümlü dünya.
Ne zaman öleceğimiz belli değil.
Allah verdi bu canı ve alacak olan da yine kendisi.