Mutluluk dediğin bir su damlası,
Sessizce düşer göğün kalbinden,
Bulut olur, rüzgâra karışır,
Yağmur olup iner yeryüzüne.
Her damlasında bir umut saklı,
Toprağa değince çoğalır hayat,
Dokunduğu her yerde bir iz bırakır,
Kurumuş kalplere sızar usulca.
Bir damla yeter bazen,
Uykuda kalmış bir yüreği uyandırmaya,
Bir damla yeter,
Unutulmuş sevinçleri hatırlatmaya.
Mutluluk dediğin çoğalmalı böyle,
Paylaştıkça büyüyen bir su gibi,
Sessiz, derin ve duru,
İçimize akıp bizi bize anlatan.
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 23:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!