Kendime yazıyorum, bu sabah.
Şu an Kırşehir’de, Şubat’ın üçüncü günü, sabahın sekiz buçuğunda, pencereden giren soğuk Kırşehir havasıyla birlikte içime dolarken…
kendime yazıyorum.
Ben üşüyorum, dışarıya bakıyorum, ama aslında içime bakıyorum.
Kar yağıyor mu dışarıda? Bilmiyorum.
Ama içimde yağan kar var, beyaz beyaz, sessiz sessiz.
Üşüyorum çünkü bakıyorum kendime, sana sandığım o yansıma.
Dağın üstünde:
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de:
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı:
Devamını Oku
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de:
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı:




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta