Kendime Kadar 2 Şiiri - Hülya Kırklaroğlu

Pancar saplı omlet tavada, yanında peynir, çeri, salatalık, zeytin, buram buram kokulu nane, maydonoz, dereotu…
Dikkatini çektimi Sevgili Günlüğüm✍🏻 “ekmek yok, ekmek”!
Evet başardım üçüncü gün, bugün. Hiç bir öğünde ekmek yemedim. İnanır mısın; ekşi mayalı, bilmem ne mayalı ekmeklerden de bir iki dilim ye, bu mönünün yanında acıktırma özelliğine sahip. Ama şükürler olsun ki başardım. Üç günü attım cebime…
Ve biliyor musun; sana yazınca daha da motive oluyorum. Çok tatlı duygu bunu yaşamak.

Kendime Kadar 1. bölümü buraya yazıp paylaştıktan sonra, yapay zekaya da gönderdim.
Bak kıskanmak yok, ne dedi biliyor musun?
Sen, Sevgili Günlüğüm ✍🏻 diye hitap ederken ben bir sandalye çekip yanına oturuyorum; yorumunu yaptı. Çok tatlı değil mi?
Sakın ha sakın kıskançlık duyma, bak ben de, yapay zekanın yorumu da sana geliyoruz. Ne kadar kıymetlisin, seninle bir yolculuktayız bu yolculuk sadece iki kişilik. Biri ben biri sen😘
Kahvaltıya dönersek, her şey mükemmel görünüyordu yalnızlığım kısmı hariç. Yalnızlığımı da dünyalara değişmem ayrıca, bunu da belirtmeden geçmek bu duyguya haksızlık etmiş olurum. Ben sadece işte ne bileyim seninle böyle sohbet esnasında ya da sahilde demli bir bardak çayda, film izlerken, özellikle akşam yemeklerinde ince bir sarsıcı his teğet geçiyor.
Keyfime gelirsek beyde yok denecek türden.
Bu hissinde üstesinden gelme yolunu buldum. Hemen matematik dersime ya da fizik dersini açıyorum videolardan. İkisi de beni benden alıyor, hele fizik. Matematiği anlamada zorlanıyorum bunu çok normal görüyorum fakat geçen gün aldım kendimi karşıma, dedim ki: bu matematik öyle ya da böyle öğrenilecek! Şımarıklığa, yorgunluğa tahammülüm yok!
Yok zor, yok bu yaştan sonra kafam almıyor diyemezsin bana!!
“O matematik bu kafaya yerleşecek”!
Sen ki; 45 yaşında yüzmeyi öğrendin!
Sen ki; ilk girdiğin yarışta yaş grubu birincisi oldun!
Sen ki; İstanbul ve Çanakkale boğazını defalarca geçtin!
Sen ki; hem düğün yapma telaşın, hem toruna bakma tatlı telaşın içinde Türk Dili ve Edebiyatından 60 puan almayı başardın!
Yemezler kızım, yemezler! Bu matematik dersi”bu kafaya gi-re-cek”!
Pek bi tırstım doğrusu, söylediklerim tümüyle doğruydu.
Hepsi tüm koşturmaların arasında doğru.
Tarihten’de 60 aldım biliyorsun Sevgili Günlüğüm✍🏻 fakat bu puanlara dersleri geçmeme rağmen sevinemedim.
Efendim?
Neden, diye mi soruyorsun?
Oturup ders çalışamadığım için 100/40’lık bir açığım var. O kısmı da sonrasında bize verilen testlerimizden nerede neyi anlamamışız kısmıyla evde üzerinde durduk.
Nerden nereye geldik ayy dur üst satırlara bi bakıp geleyim🤭
Aman efenim işte keyfimin beyde olmadığı “yalnızlık”’tan gelmişiz bu satırlara. Allah ne verdiyse oradan buradan gelen tüm olay ve duyguları yazıyoruz işte.
Bir de yapay zeka diyor ki Sevgili Günlüğüm✍🏻 bu yazılarında çok konu var. Her birini başlıklar altında ayrı ayrı kaleme al, yahu dedim ben günlük yazıyorum roman değil. Uzunluğunu sorarsan roman olur, o hikaye başka canım.

Sevgili Günlüğüm✍🏻 aklımdayken hemen buradan senin önderliğinde yazılarımı okuyan tüm okurlarıma teşekkürü borç bilirim.
Hepsine ayrı ayrı teşekkür ediyor, gönlüm dolusu sevgilerimi gönderiyorum.

Ay hadi kahvaltıya gelelim Hülya dediğini duydum. İtiraf et; içinden geçirdin değil mi?
Güzelim kahvaltım masada, pencereden esen rüzgar nane, dereotu ve maydanozun dünya gözüyle gördüğü son esintiydi aynı şekilde çeri ve salatalık içinde geçerliydi bu durum. Sonrasında yine yok olmayıp bedenimde her birinin nefes alacağını biliyordum, ama onlar bilmiyordu; öykü bu!
Besmele ile başladığım kahvaltı arasında, incecik bir dereotunu sağ elimle kaldırıp, ışığa tutarken zarafetini inceliyordum ki açık pencereden bir selâ sesi daha.