Gürültüsü bitti dünyanın, kapı eşiğinde bıraktım sesi,
Burada sadece toz zerrecikleri ve eski bir sessizlik nefesi.
Ne bekleyenim var, ne de bir yere yetişme telaşım,
"Kendi halim" dediğim bu kuytuda, kendimle arkadaşım.
Duvarlar dert ortağım, tavan ise bitmeyen bir gökyüzü,
Yüzümde aynanın tanımadığı, yorgun bir hüzün izi.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta