Kenan Taron Şiirleri - Şair Kenan Taron

Bir trende yolcu olsam diyorum
Tren dursa kurt istasyonunda
Çocuklara gazete dağıtsam,bir çocuktan ayran alsam,kara yağız bir çocuktan...

Boynunda bir gök parçası gibi durur mavi fuların.
Ben seni bir düşte,
gecenin en dik yokuşunda taşırım.
Seni bir özgürlük savaşında,
“Allah Allah” diye bağıran bir Allahsız vurdu.
Kadınların en güzel saçlısıydın sen,

Sizi sokak sokak aramak ile mısra mısra aramak diye iki seçenek sunuldu ruhuma,bende şarkı şiir roman hikaye ne bulsam okuyorum,okudukça harf harf,nokta nokta ,virgül virgül size rastlıyorum.saçlarınıza dokunmak ve benlerinizi okumak diye bir şansta var insan oğluna nasip,ama ben ayağınızın turabına bile layık bulamıyorum kendimi...

Ben Orhan Veli Kanık, Yüz on yaşındayım. Beni görmek isterseniz Sırtım ceketsiz, soğuk kış günlerinde Gelip geçerim aranızdan. Şiir okursanız görürsünüz beni.

Yaz günlerinde de görünürüm elbet, İstanbul'un bir yakasından Öte yakasını izlerken. Nereden mi? Her yerden.

Geçen gün mezarlığa uğradım, Süleyman Efendi'yi sordum bekçiye, "Çok oldu," dedi, "Hatırlayanı da kalmadı." Ben yine de selam verdim içimden, İnsan dediğin, ölse de tanıdık kalıyor.

Çopurlaşan ardıl acılardan azade, sese sulanarak geçtim hayat denilen muammadan. Yok kimseye dağıtacak şekerim!

Gencecik tazeciksin bebeğim!sana ilk kez bir şiirde rastladığımda beyaz bir sayfada altı çizilmemiş anlamlı bir sözcüktün,kokunu ilk kez aldığımda Gül bağında goncacıktın,seni tenimde ilk kez hissettiğimde bir denizde damlacıktın,seni ilk kez sevdiğimde bir bebekte gülücüktün,yüreğimdeki sana şimdi baktım orada sonsuzluktun..

Bir ayna vardı, baktıkça bulanık, Baktıkça başka yüzlere bürünen...

Yabancıların en yakınıydın sen, Kanayan bir kırmızı gibi sessiz, derin.

:

Seninle aynı sokakta başlamış gibiyim hayata...
Sanki aynı duvarlara yaslanmış,
Aynı gökyüzüne bakmışız çocukken.
Birlikte büyümüş, birlikte tanımış gibiyiz hayatı,
Kaderimiz aynı defterin iki sayfası gibi.
Ve geç kalınmışlığın acısını çıkarırcasına,

Ay ışığı vururken avluma, Bir serçe kondu, kanadı titredi, Benim sabrım kadar ürkekti.

Bir çocuk ağlaması duyuluyordu uzak bir köyden, Ama sen bakmadın hiç pencereden.

Gözlerin değmeyince avlu üşüdü, Ay üşüdü, Serçe öldü, Ve sen yine de bakmadın hiç pencereden...

Dün gece eski bir tapınakta bir mermere yonttum yüzünü.
Sonra da çamurdan Yunan usulü tanrılar yaptım.
Tanrılar diz çökmüş, hayran hayran bakarlarken yüzüne,
Görmeni isterdim karşındaki o çaresiz, o sefil, o perişan hallerini.