Ben Orhan Veli Kanık, Yüz on yaşındayım. Beni görmek isterseniz Sırtım ceketsiz, soğuk kış günlerinde Gelip geçerim aranızdan. Şiir okursanız görürsünüz beni.
Yaz günlerinde de görünürüm elbet, İstanbul'un bir yakasından Öte yakasını izlerken. Nereden mi? Her yerden.
Geçen gün mezarlığa uğradım, Süleyman Efendi'yi sordum bekçiye, "Çok oldu," dedi, "Hatırlayanı da kalmadı." Ben yine de selam verdim içimden, İnsan dediğin, ölse de tanıdık kalıyor.
Bir kedim vardı, üç kere değişti, Adı hep "Mavi" kaldı. Ben yaşlandım, o genç kaldı.
Aşk mı? Geldi geçti birkaç defa; Kimi vapura yetişemedi, Kimi kalbime.
Ben Orhan Veli, Yüz on yaşında, Hâlâ rakıyı suyla karıştırıyorum Hayatı da öyle....
Biraz eksik, biraz fazla; Orhan Veli anısına, benden bir doğaçlama...
Kenan Taron
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 00:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
110 yaşındaki Orhan Veli Kanık anısına yazıldı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!