Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Ölü doğuyor gün, geceden taşıdığı yükten.
Kuş ötüşleri yok, cam kenarında nefessiz.
Başka diyarlar lazım, kirlenmemişlerinden.
Çok sözüm var geceden, gündüzden anlayana.
Kış mevsimi hiç bitmedi, ruhsuzlar arasında.
Çok yük taşıdım hey hat göğsümün ortasında.

Aydınlık zorunda kaldı.
Aşikâr olanı gizledi.
Örtüsüne bürünme dendi.
Sarınmaya ihtiyacı vardı.
Kaybederek son ışığını.
İhtiyacı olandan gizledi.

Üstüme yağan kar mıydı, yoksa yağan taş mı?
Kış eyledi baharımı, dal budak kırıldı.
Sesler korkunçtu geceden kalma uğultu.
Dört nala, sahibini arayan mezar telaşlı.
Çevirir yangın yerine bilinir hangi insan oğlu.
Ağlayan bir benim, mağduru oynayan onlar.

Düştük yine bir gül yüzünün hasretine.
Gitsek olmaz, kalsak bize işkence.
Bakar görürüz güzelde vardır letafet.
Olsak gülünç, olma pahasına.
Duygunun yollarına düşer de gidersin.
Baktın mı bir kez göğe,

Gün ola, devran.
Dönse seher tersine
Anlına konuldu bu ferman.
Sevda döner zulme.
Vuslat toprak altında.
El uzatamaz mavide.

Söyleşir çok zaman oldu gelincikler güller.
Zaman alaca çığlık dolu, akşamlara kadar.
Ne hikayeler söylendi birileri bak uyan diyor.
Bitmez bu zülüm köleler efendilerini doğurdu.
Daha ne olması bekleniyor ben bilmiyorum.
Kendi dam penceresindeki semaya hayran.

Ne geçer gönlünde bilmiyorum şimdi.
Söz eyle baharlar mı, kış mı, yaz mı?
Kederler durmuş penceremde sinsi.
Zaman geçmeden bitti artık bir an.
Gittiysem dönmek şimdi na mümkün.
Kalem kırıldı, söz tükendi bilesin.

Namesini kaybetmiş türkü gibiyim.
Başında kar duman olmayan dağ.
Teselli vermiyor artık yazdığım şiirler.
Son yaprağı düşen ağaç gibiyim.
Karada nefessiz kalan balık.
Günü olmayan gece.

Bir şey, kos kocaman bir şey yitirdim.
Zira içimde biriken kırgınlığım önemsiz.
Var git diyemedim şu gelen poyraza.
Alınacak ders varken bunca.
Yola getirdin diye böbürlenebilirsin artık.
Hayal kurarken bile haddimi öğrendim.

Muhabbetimiz olsa duamız kabul.
Nefretiniz sarıp sarmalaması belki fail.
Seçilmiş olma ihtimaliniz olası değil.
Bağrınızda sakladığınız çok aşikâr
En acıtan yeri bilmeniz felaketimiz.
Çapkın, hovarda çokça maskeniz.