Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

İnsanın kökeni,gelir inslerden,
İnslerin mayası yoğrulmuş nefsten,
İnslerin amacı hayatta kalmak,
Yemek,içmek ,barınmak ve çoğalmak.

İnsanların bir kısmı,
Geçici Dünya değerlerine
Mala,mülke ,nefse,
Bağlanıp körü körüne,

İnsanlığa barış çağrısı

İnsanlık tarihi bize şunu öğretmiştir:
Savaşlar kazanan yaratmaz; yalnızca daha büyük acılar, daha derin yaralar bırakır.
Gerçek zafer, silahların sustuğu ve insan aklının, vicdanının konuştuğu an başlar.

Ey insanlık…
Yeryüzünün bütün dillerinde
acı aynı kelimeyle yankılanıyor.
Aynı gözyaşı

Sen,şerefli insansın,
şerefe nail olansın.
Yaradan Yüce Allah'a,
Dünya da halef olansın.

Yaratıldık,bir mayadan,
Doğduk adem’le,Havva’dan,
Benliği çıkar aradan,
Birliğe,dirliğe inan.

Aynı kanı taşıyoruz,

İnsandaki gururların kibirin,
Mağrurluğun nedeni egoizm.
Arsızlığın, bencilliğin kökeni,
İnsanlığın illeti egoizm.

İnsanlığı sorgulama

Neden amansız yarış,
Rekabet var hayatta.
Neden herkes keseri,
Hep kendine yontmakta.

Ey insanlık!
Aynı göğün altında
farklı yalnızlıklar yaşayan kardeşlerim,
aynı ekmeği bölüşmesi gerekirken

Ben bir şair, yazarım,
Özgürlük benim mizacım.
Adalet,hak,hukuk -temel dayanaklarım,
Emeğe,canlıların,yaşam hakkına,saygılıyım.