Çürüme ve yozlaşma Şiiri - Kemal Tekir

Çürüme yozlaşma

Bindik bir alamete,
Gidiyoruz kıyamete.
Tuz bile koktu artık ülkede,
Güleriz ağlanacak halimize ya,
Tuz bile koktu üllkede baksana.

Yenik düşmüş birçok insan,
Nefsine ,hırsa, kibre gurura.
Bu gidiş alamet değil hiç hayra
Tuz bile koktu ülkede baksana.

Kalmamış bazı imsanlarda,
Ne yazık ki artık ,ar, edep ,haya.
Tapınır birçok insan paraya pula,
Tuz bile koktu ülkede baksana.

Doğru söz yük olmuş dillerde,
Yalan gezer şimdi eller üstünde.
Hakikat kaybolmuş sisler içinde,
Tuz bile koktu ülkede baksana.

Unutulmuş nice güzel hasletler,
Kırılmış gönüller, sönmüş ümitler.
Birbirine yabancı olmuş milletler,
Tuz bile koktu ülkede baksana.

Adalet ararsın dört bir yanda,
Çaresiz kalırsın kimi zamanda.
Merhamet eksilmiş insanlarda,
Tuz bile koktu ülkede baksana.

Yine de umudu yitirme sakın,
Karanlık gecenin sabahı yakın.
İyilik çoğalsın, ufkun açılsın ,
Tuz bile koktu ülkede baksana.

Kemal Tekir
Halkın sesi