Trabzon of Güresen köyü,
Sanki bir melek asildir soyu,
Yüzü hep güler tatlıdır huyu,
Âleme nam saldı Aycan kızımız..!
Yemyeşil dağların oldu bülbülü,
Baba çınardır, gölgesinde sen,
Çektiği çileyi, hele bir bilsen,
Zamanın içinde, kaybolup giden,
Fedakâr insanın, adıdır, baba..!
Emeğinle gündüzü, gece eyledin,
Çağdaşlık dediler yiyenler yedi,
Namusu iffeti yerlere serdi,
Boynuzu uzatıp duvara değdi,
Vitrin eşyasına döndün bilesin…
Bu bir bağnazlık desen anlamaz,
Kalmadı umudum gönül virane,
Eski anıları andım ağladım,
İsyan eder oldum her şey bahane,
Gönül bahçesine daldım ağladım…
Dert ile hüzün yoldaşım oldu,
Bayramlar geldi geçti , bu sefalet bitmedi,
Sen varlıklar içinde, bizim cefa bitmedi,
Bombalar yağmur oldu, bir an bile dinmedi,
Yıkıntılar altında, bayramları neyleyim..!
Döküntüler altında, çıkar feryat sesleri,
Bilirim ne zaman ne soluk yeter,
Gönül mahzun gözlerse yorgun,
Hayat dediğin başlarken biter,
Ruhum sen gibi bedenim yorgun..!
Yalan yılan oldu boyna dolandı,
Vatan için can verdiyse bir nefer,
Şehit olup dirilecek beklerim,
Rahmet deryasına kanını döküp,
Hak yolunda can verecek askerim..
Şerefiyle yaşayarak ölecek,
Biz kadere inanup,
Sabur ile yaşarız,
Güneş kasup kavursa,
Dağı taşi aşarız.!
Dünyan un yuki ağır,
Vatan sevgisi gönülden olsun,
Eğilme düşmana yurt senin olsun,
Kalbin allahın aşkıyla dolsun,
İte yem olmaz benim vatanım...
Yalnız kalıpta düşünce dara,
Gurbetten çiktum yola,
Sahil yolina vardum,
Ofi geçtukten sonra,
Kelaliya yol aldum..!
Çok şükür Allah uma,
Fursat tanidi bize,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!