Kemal Ersözlü Şiirleri - Şair Kemal Ersözlü

Sıralar'a dizilmiş on onbeş Çocuk
Oluk Oluk Soru soruyor Muallim
Suâli'nin biri Etek, biri Doruk
Kimi (a), kimi (b), kimi diyor (c) yim.

Okundu Yazılılar İmtihan Bitti

Ben İbrâhîm
Oğlum'u Batn-ı Mekke'ye Terketme'den dönüyorum.
Ekinsiz Wâdi'de Allâh'a Hicret ettiler.
Su yoktu bıraktığım Yerler'de
Bir Dikili Ağaç yok
İki Tepe arasına bıraktım Canım'dan bir Can'ı ve Yarım'ı..

Qureyş, ah Qureyş...

İbrâhim'in Zâlim Ewlâdı'ydın..
Bu Beyt'in Rabbi'ne Kulluk etmeye çağrılan Ewlâd..
Yaz-Kış Rıhleleri'nde Rabb'in Nimetleri'ni unutan..
Açlık'tan, Korku'dan kurtulan Qureyş...

(Kasmadan, Kaskatı Kelimeler’le Jurnaller)



Rics’den Hicret Yürüyüş’ü

"Ne Hasta bekler Sabah’ı,
Ne Taze Ölü’yü Mezar.
Ne de Şeytân, bir Günâh’ı,"
-ey Ramazan
“Seni beklediğim kadar.”

Tertîl...
nedir Tertîl,
Sâhi neydi Tertîl..

Toprağa girmeden bitebilecek bir Gençlik Aşqı' mıydı?
Genç'ken Komünist, yaşlanınca Kapitalist olunulan Cinsi'nden

Dâll olmak…
Yitmek, kaybolmak…
Deniz’de, Çöl’de, Dağ’da, Ova’da kaybolmak…
Uzay’da kaybolmak,
kendinde kaybolmak…

"Düşmanım'ın Düşman'ı" Dost'um değildir.
Düşman'ım, Düşmanım'dır,
Dost'um, Dost'um..

Senin , "Hedefi'ndekine Düşmanlık ettiğin Nokta"da, Ben onun yanındayım.
Seninle "Benim Hedefim'deki"ne Ortak Ok atmaktan Beri'yim,

On my birthday I stand,

Pain clenches within my chest,

A contraction gripping my heart,

Dünyâ'nın en Ak, Yüz 'Kara'sı....
Beri yanda Kara Yüzler'de 'Ak' Maskeler...
Görenler'in 'Kör' olacağı Gün,
'Ebyâz'dır bu Yüzler...
Baht'ı 'Kara' bir Âhir yoktur,
Alnı 'Ak' olanlar için.