Kemal Ersözlü Şiirleri - Şair Kemal Ersözlü

Qureyş, ah Qureyş...

İbrâhim'in Zâlim Ewlâdı'ydın..
Bu Beyt'in Rabbi'ne Kulluk etmeye çağrılan Ewlâd..
Yaz-Kış Rıhleleri'nde Rabb'in Nimetleri'ni unutan..
Açlık'tan, Korku'dan kurtulan Qureyş...

(Kasmadan, Kaskatı Kelimeler’le Jurnaller)



Rics’den Hicret Yürüyüş’ü

"Ne Hasta bekler Sabah’ı,
Ne Taze Ölü’yü Mezar.
Ne de Şeytân, bir Günâh’ı,"
-ey Ramazan
“Seni beklediğim kadar.”

Tertîl...
nedir Tertîl,
Sâhi neydi Tertîl..

Toprağa girmeden bitebilecek bir Gençlik Aşqı' mıydı?
Genç'ken Komünist, yaşlanınca Kapitalist olunulan Cinsi'nden

Dâll olmak…
Yitmek, kaybolmak…
Deniz’de, Çöl’de, Dağ’da, Ova’da kaybolmak…
Uzay’da kaybolmak,
kendinde kaybolmak…

"Düşmanım'ın Düşman'ı" Dost'um değildir.
Düşman'ım, Düşmanım'dır,
Dost'um, Dost'um..

Senin , "Hedefi'ndekine Düşmanlık ettiğin Nokta"da, Ben onun yanındayım.
Seninle "Benim Hedefim'deki"ne Ortak Ok atmaktan Beri'yim,

On my birthday I stand,

Pain clenches within my chest,

A contraction gripping my heart,

Dünyâ'nın en Ak, Yüz 'Kara'sı....
Beri yanda Kara Yüzler'de 'Ak' Maskeler...
Görenler'in 'Kör' olacağı Gün,
'Ebyâz'dır bu Yüzler...
Baht'ı 'Kara' bir Âhir yoktur,
Alnı 'Ak' olanlar için.

Son Cemaat Mahli'nde, Asr-ı Sânî Sünneti'ndeyiz...
300 Güzel Adam aradım,
Kanatlı Simurg Kuşlar'ı belki de..
Qâf Dağı'nın ardında Nûn Denizi'nin Ötesi'nde bir Elîf...
Elif diye tozan Rüzgar,
Elif diye yazan 300 Qalem.

Gözler Irmak Irmak değilse,
ağlayan Göz değil,
Yürek değilse....
Ilgıt Ilgıt esen Rüzgar savurmamışsa Tîn'e
bir Mesh Miqtar'ı Gözyaşı...
Yük'sün sen Rûh'a,