Kemal Ersözlü Şiirleri - Şair Kemal Ersözlü

Tesbih'in Cebin'de dursun Dede ( de, de)
Düşman Pusu kurmuş her Yer'e bu Sefer de (Sefer'de)

Adam'ı seviyor Kız.
Ama İmkansız bi Aşq bu.
Bedel'i Ağır.
Ona kavuşmak istiyor ama Herkes'in bildiği Yollar'la Zor.
Aşılması Zor Duvarlar var.
Hem Duvarlar var, hem yok söyleyecek Cesâretler'i .

3 Aralık, bir kara gün,
Babam düştü hastane yollarına, bir hüzün.
İçimde bir his, tarifsiz bir korku,
Sanki vedanın eşiğindeydi o.
Yoğun bakımın soğuk duvarları,
Makinelerin sesi, nefes alışları.

Mâzi'yi Tâmir ,Âti'yi inşa
Varoluş Bilinc'i

Rabbim'den dilediğim en Büyük Duam'dı :
Vir Kız Ewlâd'ı bahşetmesi bana...

Ebed'e kadar sürer Da’wet,
Qalem kırılana, Perde yırtılana kadar..
El
Onmaz Derdler’den Bitab, Yan’a düşene kadar….

“Neyse Fikr’i Adam’ın, Zikr’i de oymuş”.
“Cennet’ten bir Parça” dediğiniz bir Coğrafya’daysınız,
“Orada’ydım” Qayd’ı alırsınız hemen.
Târih’ten bir Ân’a Tanıklık yaşayan
Kareler’le dondurur bu Şehaâdeti’ni.
Zaman ve Mekân’a doğduğumuz An’dan beri hep bir Muallaq’tayızdır.

Bir "Hilal" uğruna bir kez daha batacak bu Gurub'da Güneş..
Rebiler'in Ewwel'i "12 "dedi mi
durur Saatler..
Gün 12 Saat.. ha Gece ha Gündüz,
ha Müzzemmil, ha Müddessir

Mücâhidim İşâret aldığın Gün İmâm'dan
Yürüyeceksin, Ümmet yürüyecek arkandan
Sana Selâm getirdim Yâsir Oğlu Ammar'dan

El'de Sen'sin, Dil'de Sen, Gönül'desin Başta'sın
Mus'ab'ın Medine'yi fethettiği Yaş'tasın.

'fe izâ ferağte f'ensab....'

Cuma Gün'ü yaratılır Âdem,
Arş'a İstiwâ eder Mewlâ,
ne Yorgunluk dokunur ne İnsâ..

Ol Meh bizi terk eyledi Sohbet sana kaldı
Ey gam yine Meyan-ı Mahabbet sana kaldı.

"Mâ weddea-ke we mâ qala.."
Gam dağılsın
Bedr'in Arslanlar'ı Weda Tepesi'nde görünür,