Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Eğri büğrü giden yollar,
Neden doğru gitmediniz?
Hak deyince kaçan kullar,
Neden kul’a gitmediniz?

Karla kaplı yüce dağlar

Yağmur yağar yedi iklim geceden
Gün sözünü geri çekmez heceden
Güneş doğar şafak vakti niceden,
Ben yorgunum hava soğuk yol uzun!

Dertlerimi cümle alem yazacak

Aynaya baktım
Lambayı yaktım
Kafaya taktım,
Gitmeli burdan.

Dizlerimde derman
Yakamızda ferman
Yolumuzda harman,
Varken gitmeliyiz.

İki elim yakandaysa,
Dönüp geri gitmen gerek.
Sende biraz insaf varsa,
Dönüp geri gitmen gerek.

Hak Yoluna giden derviş

Dağların başına çıksam,
Filiz olsam bitsem derim.
Enginlere şöyle baksam,
Bülbül olsam ötsem derim.

Dudaklarımda şarkı,
Gözler yalan söylemez.
Tersine döner çarkı,
Gözler yalan söylemez.

Çeşmelerden akan sulardan içtin,
Değerin bilmezsen gözün kör olsun.
Yollarda yürüdün köprüden geçtin,
Değerin bilmezsen gözün kör olsun.

Bütün korkuları yaktığınız gün,
Putları kırdınız gözünüz aydın!
Körün icabına baktığınız gün,
Murada erdiniz gözünüz aydın!

Çocuklar derede kızak kayarken

Garibin bağrına bir rüzgar esse,
Ateş yanar, alev yanar, KÖZ yanar!
Aklına ne zaman sevdiği düşse,
Dudak yanar, ağız yanar, SÖZ yanar!

Sanma ki kalmışım gurbet ellerde