Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Sensiz bu dünyanın kahrı çekilmez,
Çekmek istiyorsan birlik olalım.
Mevsimi gelmeden tohum ekilmez,
Ekmek istiyorsan birlik olalım.

Ağaçtaki armut dalından düşmez,
Bitecek demekle bu yollar bitmez.
Kazandaki yemek kolayca pişmez,
Bitecek demekle bu yollar bitmez.

Ok çıkar yayından hedefi yoktur

"Gidiyorum gündüz gece,"
Yollar yorgun ben yorgunum.
Dilimizde bitmez hece,
Kullar yorgun ben yorgunum.

Saçlarıma aklar düştü

Cevabı bilecek bir kul ararım,
Edep nedir, erkan nedir, yol nedir?
Arif olanlara hesap sorarım,
Edep nedir, erkan nedir, yol nedir?

Sabahtan çıkarım erken yollara

Yesevi Mevlana Hak'tan geldiler
Dervişler toplandı Yunus dediler
Dergahta toplanıp yemek yediler,
Hak'ka doğru gider yolumuz bizim.

Yolcu gider ben giderim
Herkese selam ederim
Sorarlarsa şöyle derim,
Yolun sonu belli olmaz!

Eşekler semersiz,atlar tımarsız,
Zamane insanı hiç örnek almaz.
Kadınlar atletsiz,erkek şalvarsız,
Zamane insanı hiç örnek almaz.

Günden güne azalıyor,
Artık sabrım kalmadı hiç.
Düzenbazlar mal çalıyor,
Bereketi kalmadı hiç.

Kılı kırka yaran eller

Yıllar mı çabuk geçti,ben mi yoruldum artık,
Ayaklarım tutmuyor, gözlerimde kara var.
Deli fişek gibiydim, şimdi duruldum artık,
Saçlarım beyazlamış şu kalbimde yara var.

Sabah ezanında düşsek yollara,
Uğrasak Bağdat’a,varsak Musul’a.
Yardım etsek darda kalan kullara,
Hedefi gösterse Altın Pusula! ..

Gök kubbe altına çadırı kursak,