Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Ben
Kırılgan sokaklarda
Yeşeren bir gülüm.
Dudaklarımda bir Türkü,

Madem ki gideceksin,
Bir selam sal öyle git.
Yolcuyum diyeceksin,
Bir gönül al öyle git!

Bir Türkü söylesem düşmez dillerden
Gönülden gönüle yol olur gider.
Kervanlar geçerken Taşköprülerden,
Arkada kalanlar el olur gider.

Kapımda yıllarca çalınır sazlar

Koç başlı sancakları çektiğimiz o günde
İster savaşta olsun ister kutlu düğünde
Gerilir okla yaylar kan damlar yanaklardan
Bir Zafer Türküsüdür dökülür dudaklardan

Ordulara dur! desen durmaz yürür ileri

Geceler gündüze denkti
Yaptığımız büyük cenkti
Türkler yeryüzünde tekti,
Tarihler hep böyle yazar.

Kardeşlikte sınır yoktur

Güneş gibi doğacak
Karanlığı boğacak
Rahmet olup yağacak,
Bu bayrak başka bayrak.

Anadolu yurdumuz

Dalından düşen yaprak
Olsada bir gün toprak
Göğe yükselen bayrak,
Bu bayrak inmez yere!

Sevdamı bağrına bastığın zaman
Yaftayı boynuna astıĝın zaman
Bütün kaynakları kıstığın zaman,
Sende yanacaksın bende yanarım.

Üzülme kış varsa
Yaz da vardır dedim.
Yeter ki sabretmeyi bil.
Ne demiş atalar;

Ömür kısa zaman uzun
Tadı yoktur derler tuzun
Üzerine yazdım buzun,
Bu dava millet davası!

Koyun,keçi kırda gezer