Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Sevda dediğin ne ki,
Burcu burcu kokmazsa!..
Düşman dediğin ne ki,
Arı gibi sokmazsa!..

Güneş dediğin ne ki,

Gül dalında bülbül ötse,
Benim gönlüm sana konar.
Ocağında duman tütse,
Benim gönlüm sana konar.

Arı dalda çiçek arar

İki gözüm
Nar çiçeğim
Sensin benim,
Bal peteğim!

Gözlerimi bağladılar
Ciğerimi dağladılar
Başucumda ağladılar,
Benbendeyim diyemedim!

Ufuklarda batan güneş

Dünya neden böyle döner,
Ben bilirim sen bilmezsin.
Savaşta çok ocak söner,
Ben bilirim sen bilmezsin.

Ben;
Ortasya’da Çaldıran
Anadolu’da Saldıran
Avrupa’yı hep Yıldıran,
KAHRAMAN TÜRK’ÜM!

Hiç korkmadan yüce dağlar aşarım,
Ben bir Türküm canım kurban vatana.
Coşkun seller gibi durmaz taşarım,
Ben bir Türküm canım kurban vatana.

Bayrağın altında mutluyuz bizler

Sevda mı demiştin yana yakıla,
Derdinin dermanı ben de bilirim.
Söylediğin sözler gelmez akıla,
Derdinin dermanı ben de bilirim.

Lale bahçesinde gülü arama

Zakkum çiçekleri açtığı zaman
Sahilde kokular saçtığı zaman
Bahçede güllerin açtığı zaman,
Bekle beni geleceğim
Bekle beni!..

Bekle beni ela gözlüm,
Yemin ettim geleceğim.
Gül bakışlım güler yüzlüm,
Yemin ettim geleceğim.

Zincirleri kıra kıra