Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kemal Doğanay



* Türkistan'dan Anadolu'ya!..*
Onlar ki bu dünyanın göbeğini kestiler
Onlar ki bu dağlarda rüzgar gibi estiler

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Kenelerle yarış yapar,
Onun bunun çocukları.
Lenin, Mao, Che'ye tapar,
Onun bunun çocukları.

Dinleri yok imanı yok

Devamını Oku
Kemal Doğanay




Baht Allahın
Taht Allahın
Mal Allahın

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Yağmur yağmaz dere kuru
Yanıyor bak köyde koru
Sorma bana böyle soru,
Orman yakan onmaz derler.

Dağlar taşlar ateş oldu

Devamını Oku
Kemal Doğanay

O güzel gözlerini gözlerimden ayırma
Seni sevdim de yeter gerisini kayırma.

Yalan söze gerek yok doğruyu söyle yeter
Hiç boşuna nazlanma bu hayat bir gün biter

Devamını Oku
Kemal Doğanay



Bahar gelir dağlara,
Papatyalar açarken.
Neşe dolar bağlara,
Papatyalar açarken.

Devamını Oku
Kemal Doğanay



İnsan birisiyle birlikte olmalı,
Birisiyle birlikte yaşlanmalı...
Dünya ancak böyle güzel olur,
Bunu herkes böyle bilmeli...

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Hak adına çıkar sözümüz bizim
Tanrıya yakındır özümüz bizim
Mevlaya dönüktür yüzümüz bizim,
Pervana gibiyim döner dururum.

Gönlümdeki ateş yanmadan söner

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Peygamberim
Hep överim
Allah için,
Ben severim.

Adı; Ahmet

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Ey Pınar
Soğuk Pınar,
Suyundan içen donar!

Kemal DOĞANAY

Devamını Oku