Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kırmızı ışıkta geçti araba,
Ortağımız oldu artık maraba
Sarhoş son kuruşu verdi şaraba,
Eşkiyalar kapımıza dayandı.

Sanma ki bu dünya bize kalacak,
Garibin bağrına es seher yeli.
Kısa çöp uzundan hakkın alacak,
Garibin bağrına es seher yeli.

Bir gece ansızın geliriz dedik,
Gelmedik mi söyle Ey Alçak İnsan?
Gelince hesabı sorarız dedik,
Sormadık mı söyle Ey Alçak İnsan?

Nerde yoldaşların hani silahın

Ey Dünya!
Duyuyor musun?
İnsanlık son anlarını yaşıyor.
Çünkü GAZZE düşerse;
İNSANLIK düşer...

Gidiyor bunca millet sular gibi akarak
Hiç boşuna uğraşma kaşlarını yıkarak
Hatır sormak isterim sokaklara çıkarak
Yeter artık Ey İnsan kendine bir düzen ver,
Yürü artık yoluna son hedefe bakarak.

Akan göz yaşların dinecek bir gün
Filistin özgürlüğü görecek bir gün
Zalimin zulmü varsa Allahın bildiği var,
Ağlayan o gözlerin gülecek bir gün.

Beş vakitte gündüz gece,
En çok seni düşünürüm.
İsmin yazar hece hece,
En çok seni düşünürüm.

Demirden kapıları
Ağaçtan yapıları
Gönülden tapuları,
Erenler Divanının.

Gündüzleri gecedir

Davullar çalınsın tokmak vurulsun,
Toplanın yiğitler Er Meydanına.
Kurbanlar kesilsin, sofra kurulsun,
Toplanın yiğitler Er Meydanına.

Ala küheylanlar sıraya girsin

Yürüdüğün yolların
Sonu başı yok derler.
Doğru giden kulların
Sevapları çok derler.