Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Gideceğim dersin artık buradan,
Açtığın yarayı sarmadan gitme.
Gelip geçeceğim dersin şuradan,
Bu kez hatırımı sormadan gitme.

Sen ki Sevda Dağlarında,
Boşa kurşun atıyorsun.
Duydum İrem Bağlarında,

Güneşin güldüğü günü görürsem,
Sevda ikliminden damlalar derim.
Dağlarda toplanan karı kürürsem,
Sevda ikliminden damlalar derim.

Şimşek gibi çakacağız
Damla damla akacağız
Haller nasıl bakacağız,
Son sözümüz budur bizim.

Kıvrım kıvrım akan ırmak

Gel be gülüm
Yapma zulüm
Bu dünyanın,
Sonu ölüm.

Gözün kara

Yol dediğin uzar gider
İnsanoğlu kızar gider
Rüzgar eser tozar gider,
Başı yoktur,sonu yoktur.

Halden hale girer derviş

İslamın Kalesi yıkılır sanma,
Yıkılmaz bu kale sönmez bu ocak.
Yalan söyleyenin sözüne kanma,
Yıkılmaz bu kale sönmez bu ocak.

***DURAK YİĞİT Kardeşime! ***

Hainlerin sesleri çok çıkıyor,
Karşısına duramadık EMMOĞLU!
Gaza gelip her tarafı yıkıyor,
Kafasına vuramadık EMMOĞLU!

Ezanlar okunurken ben seni hatırlarım
Gönlümde bir yara var acı verir her gece
Gözlerimde yaş olur ıslanır satırlarım,
Bu davanın şiiri yazılmaz hiç gizlice.

Bendeki bu duygular derin yaralar açar

Elimizde asa ile
Tur Dağında Musa ile
Haktan emir yasa ile,
Gidiyoruz son hedefe!..