Dostum diye hemen ona varınca
Bir soluk da yüreğimi açınca
Ne var, ne yok içimi de dökünce
Ah! diyecek günler gelir arkadan
Gülen gözler, yemi atar ortaya
Doyayım
Aç kalmış insanlara
İlim, irfan, ahlakı
Öyle güzel anlat ki,
Bir daha acıkmadan
Hak, hukuk, adaletle doyayım
Doysa da şu insanların karınları
Doymuyor ki gözleri kana
Tüm dünyanın malını alsa
Yiyeceği değil mi, hepsi bir kaç lokma
Gözleri görüyor
Biliyorlar aslında her bir şeyi
Dün Akşam Üzeri
*
Dün akşamüzeri bir güzel gördüm
Sevinçten gülerken gözlerim parlar
Bir tatlı belayı başıma ördüm
Duyduğum sözlerle gözlerim parlar
Dün gece meyhane aradım
Şehrin tüm sokaklarında
Düşündüm sonra
Bulsam ne olacak, bulmasam ne olacak
Senin uğruna olmuşum sarhoş
Gönlüm olmuyor bir başkasına hoş
Hayat bir oyunmudur, hayatla oynayanlar
Karanlık kuyulara, insanı gönderenler
Tersten okur kitabı, yanlışı hep yapanlar
Acımadan söylüyor, bir şey olmaz diyenler
*
Kanun kitap yerinde, görev bende diyenler
Dünya alem bir yan oldu korkmadım
Gönül verdim, canı verdim sevdama
Esen yelden itten kurttan kaçmadım
Yürek dolu yelken açtım sevdama
Anadan bacıdan engel çıksa da
Dünyada gezerken, sanma büyük kendini
Öğrenirsen bir gün, deryada bir damla suya benzediğini
Hele birde bilsen güneşteki hikmeti
Bir zerre şuası, yakacak benliğini
Rüzgarın fırtınanın önünden, dönersen aynı fırıldak gibi
Düşünsen on sekiz bin alemi
Dünya malı, dünya için bir nimet
Ahirete fayda etmez bilesin
Çalışır çabalar çekersin zahmet
Ye bakalım, yiyene de aşk olsun
Gece gündüz hayalinde yaşattın
Dünyanın çivisi çıkmış, bozulmuş dengesi
Doğruyu göstermez, eğrilmiş terazinin kefesi
Arama adaleti kayboldu, kalmadı hiç nefesi
Cenazesi gelemez, ayakta duramaz kendisi
Çevirir kendine, kefenin ağır gelen yanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!