Kelimelerden Şatolar Şiiri - Kasım Kobakçı

Kelimelerden şatolar kurdum,
Kahramanlarım aşık hep bana.
Dağları aştım kalem ucuyla,
Roman yazmanın lezzeti başka.
Kırılır bazen düşüncelerim,
Harfler oyuna başlar masamda,
Gürültü kopar beyaz sayfamda.
*
Eski bir handa geçiyor öyküm,
Sanki derin bir uykuda saklı.
Kitap bitecek, ama ne zaman?
Okuyanlara sürpriz olacak.
Mavi denizler ötesi ufuk,
Bazen coşuyor, bazen duruyor.
Anlatamadım dertlerimi hiç,
Silinmiş gibi yüzler ve sözler,
Roman dediğin sırları gizler.
*
Yazamadığım romanlarımı,
İçimden coşan sesi bir duysan,
Beyaz kağıda döktüğüm seli,
Ve hatırlasan geçen günleri.
Satırlarımda unuttuğunu,
O büyülü ve gizli dünyayı,
Nasıl yazıldı bir bilebilsen,
Ah bir bilebilsen o sırları.
*
Son noktayı koymak ne kadar zor,
Finalde her şeyi toplamak dert.
Elime alınca bitti sandım,
Kitaplar baskıya gitsin mutlu.
Romancı olmakmış asıl kader,
Raflarda duracak yorgun eser,
Yürekten doğuyor yeni roman.