laçkalaşmış hüzünlerin
kırık çanağında mayalanan
ağzı yanık depresif zaman
sevinçten muaf
hayallerimi ağlatan
ah! o
yoz günler
küskünlüğüm ağız dolusu
hint kınalı parmaklarımdan
ilham alan ölü serçeler valsi
gömün kalbimi hüsran dolu dağların
toprak kırçılı buzlu eteğine
karlar tufanlar yağsın tepeme
hiçlikle varlık arası
soyunmalarımaysa
güz yağmurları
bırakın kansız mağlubiyetler biriksin
göz yuvalarıma
çaylak bir karanfil kırmızı bir gül ne ister
yaralı bir söz kırık bir kalpten ne umulur
gövdesini toprak sıkan bir ağaç
nasıl dallanır nasıl serpilir
kanadı yuvasında kırılan
bir kuş nasıl uçar
söylesin akrep ağızlı yılanlar
hayret makamında yeşeren
Tanrı'nın ayaklarına değen bulutlar
anne özlemi kadar soğuk aşkın kanatları
hayıflanmam hiç atın!
atın! beni
uçurum kenarı rüzgârlarına
zaten
keskin bir çığlık kadar yırtıcı çaresizlik
ve fare kapanı gibi zor
yenilgiler
durağı
ayşe uçar
2904202608:57
Ayşe Uçar
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 00:40:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!