Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Çağdaşlık çöplüğünü biraz da sen karıştır,
Pisliğinden üstüne biraz da sen bulaştır...

Biraz gayret etmeli sözle olmaz bu işler,
Görmezden geliveren gözle olmaz bu işler.

Her dinin nebisi var, Hristiyanlığın da,
Var mı bunun aksini iddia edecek, kim?
İnanç değil de sanki bir akıl tutulması!
Haşa İsa (a.s.) Allah'sa ya peygamberleri kim?

Her şeyin bir gözü var, tadın dil, koku burun,
Hak'kı görense akıl biraz akıllı olun!

Yıl bin iki yüz on altı, yer yurdum Anadolu,
Sabanların ucuna demir takıldığı yıl.
Bin dokuz yüz on altı yer yine Anadolu,
Saban ucundan demirin çıkartıldığı yıl! ...

Ağla hey deli gönlüm, belediye parkında,
Kimler asıldı burda? Kimler bunun farkında?

Sırf kendin için yaşar takmaz isen kimseyi,
Elinden tutan olmaz bekleme sen kimseyi.

Zengin olsam sanırdım kederden azadeyim,
Nasıl unutmuşum ki? Ben de ademzadeyim!

Her ne var lüzumlu da bir ben mi lüzumsuzum,
Bir tek beni mi gördün kendine bak sen kuzum.

Beyin yıkıyorlar hep fesat felsefelerle,
Hatta seksen IQ’lük kuş beyinleri bile.