Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Düşmek de vardır, olsun, yanmam da düştüğüme,
Yandığım bu düşmemin girmesi hep düşüme...

Gelin demiş sındı yok, sındı nerdeki ana?
Dur namaza durayım demiş söylerim sana!

Aklına gelir mi hiç? Ne olacak en sonda?
Çukurun nerde düşün otururken balkonda!

Bu gün bizde bir şeyler kalmışsa eğer ki de,
İslam'dan kırıntılar kalmıştır eğer ki de!
Bunlar da elimizden giderse ne yaparız?
Geriye kalacaklar ki neye değer ki de?

O efendi değilse efendisini bulur,
O’na kul olmayanın efendisi çok olur...

Ecdadının omzunda yükseklere çıkılır,
Kökünden koparılan milletler tez yıkılır! ..

Edep, haya gidince bir hayvanı andırdı,
Utanmazlıkta insan hayvanı utandırdı! ..

İman, salih amel, ilm, edep insana süstür,
Ne dostlarını yala, ne de düşmanı küstür.

Ecdadım cephedeyken atıyordu kahkaha,
Hala biz olanları anlamıyoruz daha...

Doğmak, yaşamak, ölmek, her faninin kaderi,
Ebediyet yanında ne kadardır ederi?