Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Eşşek iki şey için anırır ulu orta,
Biri cinsellik için, birisi yemek için.
Mana gidince bakın nemiz kaldı bizim de?
Bağırıp bağırıyoruz, biz neyi demek için?

Hadi geçmem de bakayım geçmeyecek misin?
At hazır dendiğinde sen göçmeyecek misin?

Bir kütüğe çakmışlar, sekiz, on tane rütbe,
Halbuki değişen ne? Kütük yine kütüktür.
Söğüt dalını kessen, sipsi yapsan kendine,
Belki işine yarar, hiç değilse düdüktür! ..

Anamur'dan gelirdi bizim kendi muzumuz,
Artık dışa bağlandık yem bekliyor kuzumuz...

Kuşa benzetilirse, kalır mı millette ruh?
Millet değil o yığın olur ancak bir güruh!

Kusur mu arıyorsun Allah'ın düzeninde?
Neyi kusurlu buldun? Kusur senin beyninde?

Terimle kazandığım kuru ekmek bal gelir,
Başkasının verdiği ballı börek yal gelir.

Kurban kasaplık iştir deme sadece ettir,
O bir paylaşım şekli fakire merhamettir.

Kazandığım mal bana hayır etmeyecekse,
Kulübede yaşarım benle gitmeyecekse.

Çirkin kalmaz maharet çaputta, çulda olsa,
Fukaraya yer kalmaz yetkiler kulda olsa! ..