Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Materyalistin zihni her gün ölümle meşgul,
Bir hayat boyu buna nasıl dayanır bir kul?

Medya bir çöp deposu, her türlü çöp bulunur,
Çöplüğü seyretmekle nasıl mutlu olunur?

Müslümanlar pis imiş, hadi ulan yanından!
Mendil yap yüzünü sil en pisinin donundan...

Geçmişle geleceğin arasında sen varsın,
Manayı kaybettiysen insan değil davarsın.

Eşşek iki şey için anırır ulu orta,
Biri cinsellik için, birisi yemek için.
Mana gidince bakın nemiz kaldı bizim de?
Bağırıp bağırıyoruz, biz neyi demek için?

Hadi geçmem de bakayım geçmeyecek misin?
At hazır dendiğinde sen göçmeyecek misin?

Bir kütüğe çakmışlar, sekiz, on tane rütbe,
Halbuki değişen ne? Kütük yine kütüktür.
Söğüt dalını kessen, sipsi yapsan kendine,
Belki işine yarar, hiç değilse düdüktür! ..

Anamur'dan gelirdi bizim kendi muzumuz,
Artık dışa bağlandık yem bekliyor kuzumuz...

Kuşa benzetilirse, kalır mı millette ruh?
Millet değil o yığın olur ancak bir güruh!

Kusur mu arıyorsun Allah'ın düzeninde?
Neyi kusurlu buldun? Kusur senin beyninde?