Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Bir varlığı düşünün nihayetsiz ve sonsuz,
Hiç anlamı olur mu o sebepsiz ve O'nsuz!?

İslama olan ilgi kraatte kalmıştır,
Veya kenarı altın yaldızlı parlak kağıt...
Hayatın bir yerinde pek akla gelmez amma
Hatırlanır din ölüye yapılırken ağıt!..

Bir temmuz yirmi kuzumun mezun olduğu gün,
Zorlu bir maratonu koşup bitirdiği gün.

Bilirim vazifeni iyi yaparsın sen hep,
Dilerim iki cihan için vermezsin ödün.

Sigara içe içe kesilecek bacağın,
Bence kesilse bile yoktur bırakacağın!

Hala mı tüttürürsün? Bak kesildi bacağın!
Son nefesine kadar yok mu bırakacağın?

Bir toplum ki yazar ve şairleri yastadır,
Toplum olabilse de, o cemiyet hastadır!

Bir toplumun kimliği zihnindeki düşünce,
Kimliğini kaybeder, onlar yere düşünce!

Şairden sayarım da kendimi arada bir,
Şöyle bir duraklarım, arada sırada bir.
Bir türkü duyduğumda kendimden utanırım,
Şair mi? İşte şair, derim ben orada bir...

Bir deliye sormuşlar, sen neden deli oldun?
İnsanlara kötülük etmemek için demiş.
Şimdi bana kötülük eden kimse kalmadı,
Ben kimseye kötülük edeyim niçin demiş?

Biri sormuş deliye neden delisin diye,
Deli cevap vermiş sen neden değilsin diye!