Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Çok şeyi unutturan sıcak sevgisi yoktu,
Seven kıymeti bilmez kahrı, yergisi çoktu.

Önüne kim çıkarsa böbürlenir, ezersin,
Ne insanlık yaptın ki insan diye gezersin!?

Bir sraf hükmün bile yerine getirmemek
İnsanlığı dünyayı ne hale getirdi bak.
İslam'dadır insanın, dünyanın kurtuluşu,
Ve insan her krediyi nasıl bitirdi bak!..

Bir dostun görünce yüz asacağı iş yapma,
Komşun duyup rahatsız olacağı iş yapma!

Hiç sevesim yokken bana kendini sevdirdi,
Ve daha sonra bana ayran bile gevdirdi...

Bir kadın seviyorsa saklamaz belli eder
Bakışı duruşuyla seni seviyorum der
Odasında yoksa da defterin arasında
Bir resmin vardır mutlak bir gönül sayfasında
İncitme bakışınla konuşup ordan burdan
İndirtmeye zorlama bırak o kalsın ordan

Tuti kafeste ama her gün yediği şeker,
Karga kafeste değil sor kahvaltıda ne yer?

Okyanuslarda gezdi, boğmadı derya onu,
Geçen gün duydum boğmuş bir kaşık sevda onu!

Birleşip yükselmek yeğ yükselip birleşmekten
Her ikisi de yeğdir didişip eksilmekten...

3 3 3 3
4 + 2 = 72 (4+2) = 216 (4-2) = 8

Birlik olmak dururken zilletten felah yolu,
Ülkem müslümana saldıran müslüman dolu!