Gökler yine zifirini döktü geceye
Bir kurşun gibi ağır ve dilsiz
Oturmuş sabahların göğsüne
Kazısan da kimseler kaldıramaz
Gitti artık istese de dönemez
Kazan karası bulaşmış ellerde
Hükmünü yitirdi
O harami dönmesi yıllar
Artık karar zamanı
Vedalaşmak gerekmiyor
Kapıyı aç ve çık
Bavula bile ihtiyaç olmuyor
Kışa hazırlığını yapmış topraklarda
Bir uçurumun kenarında
Bir körpe ceylanın hasret gözyaşları
Kırağı tutmuş dallara düşünce
Gövdeye bir demet umut bırakır
Hayat birden canlanır
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 06:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!