Seni sevmek
çamur kalıbın içine
kendi gövdeni
mumdan üflemekti
Bilirim
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




KAYIP M.UM
Seni sevmek
çamur kalıbın içine
kendi gövdeni
mumdan üflemekti
?Bilirim
ateşi harlamayı
içerdeki o ilk biçimi
kendi sıcağımla eritip
akıtmayı
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Şimdi
o yok olan mumun bıraktığı
o dilsiz boşluğa
kızgın bir tunç gibi dökülüyor
bu ağır aşk
?Kalıbı kırdım
?Aynadaki çatlak tel gibi
ortaya çıkan o ebedi gövde
kapısında mühürlü bir tarihle
bekliyor bizi
?Sahi
kalıbı kırınca
kimi bırakmış oluyor insan
Hatice Güzen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta