Kayboluyorum. [şarkı]

Gece üstüme kapanır
Sessizliğin içinde kalırım
Kimse duymuyor içimi
Ben kendime bile zor dayanırım

Bir şey var anlatamadığım
İçimde büyüyen bir boşluk
Ne giden geri geliyor
Ne kalan tam oluyor

Kayboluyorum yavaş yavaş
Beni kimse duymuyor
İçimde bir şeyler kırık dökük
Ama kimse bilmiyor

Kayboluyorum yavaş yavaş
Sessizce yok oluyorum
Söyleyemediğim her şey
İçimde iz bırakıyor

Aynaya bakıyorum bazen
Tanıdık değil yüzüm
Dünle bugün arasında
Kayıp bir köprü kuruyorum

Herkes geçiyor yanımdan
Kimse durup bakmıyor
Ben içimde eksilirken
Dünya aynı kalıyor

Kayboluyorum yavaş yavaş
Beni kimse duymuyor
İçimde bir şeyler kırık dökük
Ama kimse bilmiyor

Kayboluyorum yavaş yavaş
Sessizce yok oluyorum
Söyleyemediğim her şey
İçimde iz bırakıyor