Oysa can-pâremi tahrik ediveren
Hakikattir aşığı hayata getiren
Aldığım nefes, verdiğim varlığım
Can ki bülbülü ser-â-pâ bilen
Sual eder mütenazır sesler
Bu dünyayı gördüğüm gözler
Küçücük bir hayatı izler
Erişemem sandığım bahtlı kişiler
Bana yazdırır memnuniyetsiz dizeler
Dilini ısır söylemeden sözler
Karar verdim korktuğumu belli etmeden
Lakin ilk kez aldım bu hükmü ben
Kendimi kandırdım bedelini bilmeden
Ödemeye hazır değilmişim incinmeden
En güzelde kalınca biter sandım
Kış kötü müdür, gün erken karardı diye?
Aydınlıkta görünür mü bütün hikâye?
Gece inmeden tanışılır mı güneşle?
Hakikatle kavuşulur asıl zifir yerde.
Toydur gözler, parlar sanki afitap
Geçiyor şebabet vuku buluyor bitap
Ahlat eder ne çok hitap
İnat ya bu olur o kadar muhatap
Destek almak, yaş kemale ermeden
Bir kol yerine bir baston geçmeden
Bütün o yalnızlık önüne serilmeden
Akıl lâl olur aynada kendin görmeden
Tüm dostlarını bir bir maziye gömmeden
Bir derya üzerinde benim gemi
İçine su çekme sakın emi
Boşaltırsam damla damla seni
Dinmez içimdeki dalga sesi
Bir meltem esti duydum, şakırtı
İşittiklerim değil ki, ud sesi olsun tıkırtı
Fi hâl-i nefs, âsûde kulum
Diyarı gerçekte ise meğer bir karartı
Dünyada bir yer var ki, benim düşlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!