Kaybolsun Gölgeler Şiiri - Kenan Gezici

Gün doğuyor gün, şehrin karanlığını üstüne.
Kar üstüne tuhaf ışıltılar raks tutturmuş.
Kaybolur gölgeler, sinsilerin peşinde.
Neyim yoksa bilirim biri çalmış.
Yokluğunu yaşadığın her neyim.
Günün her saatinde ibreler gösterir birilerini.
En son su içerken ısırıldım.
Yığılmam an meselesiydi, karların üstüne.
Kurumuş, körelmiş hissettiğim gelip geçti.
En büyük umutlar oldu kölelik düzeni.
Karın tokluğuna seviliyoruz.
Neyi ödedikse, binde birini alıyoruz.
Hırs, kıskançlık, güç ve gurur.
Ölüyorsunuz amma vazgeçmiyorsunuz.
Evet öyle düşünmüştüm yıllar var.
Yutkunamayanları, cepleri dolu.

Kenan Gezici 05 /02/2026