Kayboldum Okyanusta Şiiri - Kasım Kobakçı

Dalgalarla boğuştum, senin için derinde,
Yüzdüm bütün sularda, senin için serinde,
Kayboldum okyanusta, senin için yerinde.
*
Yokluğundu ağıma takılan acı yemim,
Yaşamak mı yüzdüğüm, yosun tutan bu gemim?
Bilmek istemem bunu, gözümde deniz nemim.
*
Gözyaşlarım incidir, mercanlar gibi doldu,
Aktı içime sızdı, derinlerde göl oldu,
Bilmeyeceksin bunu, bilmiyordun ne oldu.
*
Pul pul döküldüm ağa, senin için inledim,
Sessiz yırtılan suda, senin için dinledim,
Solungacım tıkandı, senin için gizledim.
*
Senin yokluğun mudur, olta ucundaki kan,
Yaşamak mı çırpınmak, sığ suda verdiğim can,
Bilmek istemem bunu, ağı yırttığım o an.
*
Gözyaşlarım yakamoz, her gece dönüşürdü,
Aktı içime sızdı, diplerde görünürdü,
Bilmeyeceksin bunu, sır gibi bürünürdü.
*
Yüzgeçlerim kırıldı, senin için bu gölde,
Kumlara süründüm ben, senin için bu selde,
Av oldum zıpkınlara, senin için bu elde.
*
Senin yokluğun mudur, beni balık yapacak,
Yaşamak mı yüzmektir, o umuda tapacak,
Bilmek istemiyorum, yolum nasıl sapacak.
*
Gözyaşlarım pul oldu, her gece derinlerde,
Aktı içime durdu, o serin enginlerde,
Seni soludum ama, bilmezsin zeminlerde.
*
Suyu yuttum yutkundum, senin için uzakta,
Çağladım derelerde, senin için tuzakta,
Batıp çıktım dalgaya, senin için kızakta.
*
Senin yokluğun mudur, okyanustaki gizim,
Yaşamak mı süzülmek, artık silindi izim,
Bilmek istemiyorum, tutmuyor artık dizim.
*
Gözyaşlarım fırtına, her gece esiyordu,
Aktı içime vurdu, candan da kesiyordu,
Bilmeyeceksin ama, ummanlar susuyordu.