Seninle tanıştığımızdan beri bir şeyler oluyor bana, çok iyi şeyler..
Bu içimde uçuşan şeyler kelebek değil, ömrü o kadar kısa değil yani..
Durup durup sırıtıyorum gülücük saçıyorum etrafıma, sanki ben mutlu olunca bütün dünya mutluymuş gibi geliyor. Hiçbir şeyi aldırmıyorum.
Dünya ikimizin etrafında dönüyormuş gibi ama anlatamıyorum kendimden başka kimseye bu duyguyu, kendim susuyorum kendim dinliyorum..
Kardiyoloji servisinden sıra almayı düşünüyorum, benimle doktora gelir misin?
anlattıklarını duymanı istiyorum..
Diyecek ki senin kalbin normalinden iki kat fazla atıyor, adını duyduğunda katsıyısı artıyor..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta