‘’Ölüm! ’’ diye verilmiş doğarken fermanım
Ölümden kaçtım bir hayat boyu,
Çalıntı günlerle yaşamı uzattım
Bundan ibaret bütün hırsızlığım…
Meğer, çalmayanı sevmezmiş devlet
Besliyor kabuk altında kendi kurtlarını
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta