Helâk olmuş şehrin bağlarında arıyorum seni; Yemen'e yakın...
Çöle dönmüş kadim şehrin ortasında akan temiz bir ırmak bu ezelden...
Yüzün, İrem Bahçeleri'ndeki çiçeklere benziyor ve şiddetli bir fırtına yıkıyor evin duvarlarını...
Hurma ağaçları suya muhtaç, bense belli belirsiz seraplar görüyorum...
Neredesin Del Yâr? Acem şarkıları çalıyor bak kulağıma; vakitsiz mevsimlerin yağmurları ıslatamıyor artık ayaklarımı...
Endülüs'te bir dilenciyim ben, kaybolan sevdaların dilencisi...
Çalan ud sesi mi getirdi beni buraya?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta