Kızgın kuşlar büyüttük pencerelerimizde.
Ekmek kırıntılarında avunduk ve bulutlara özlem duyduk her yağmurlu gecede.
Ne penceredeki kuşlar ne de ekmek kırıntıları yeter yalnızlığımızı avutmaya.
Ne olur pencerene gelen kuşlara küsme bir daha, çünkü onlar getirecek güzel günleri ve dökülen sonbahar yaprakları ağlayacak masum kanatlarında...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta