Kızgın kuşlar büyüttük pencerelerimizde.
Ekmek kırıntılarında avunduk ve bulutlara özlem duyduk her yağmurlu gecede.
Ne penceredeki kuşlar ne de ekmek kırıntıları yeter yalnızlığımızı avutmaya.
Ne olur pencerene gelen kuşlara küsme bir daha, çünkü onlar getirecek güzel günleri ve dökülen sonbahar yaprakları ağlayacak masum kanatlarında...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta