Bir yola ihtiyacımız var, adım atılacak,
Reddetsen de, ecel tüm canlıların son durağıdır,
Yeryüzünde hiçbir şey bizim değil, Yaratıcıya saygılıyız,
Her adımında, farkındalığa mesafeli,
Bilin ki, atalete yer yok.
*
Yetmiyor, yetinemiyor bazen yürek!
Tüm göllerin dinginliğini toplayıp,
Pınarların en berrak yanını alıp,
Akarsuların sesini susturup,
Suların yansımasını cilalayıp,
En sakin haliyle, donup kalıp,
Kitabıma, dinime, yemin ederim ki,
Geçmişe ait, o defteri kapattım.
Bütün yalanları, bir torbaya doldurdum.
Bu andan itibaren, tek bir harfim bile sahte değil.
*
Şimdi, o süslü çerçeveler duvardan indi.
Aklımda belirdi yine bir düş,
Kafamda bir dağ, bir göl, bir de kuş,
Geliyorum dedi o,
Ne zaman dedim,
Bana dağları verdi.
*
Hissediyorum nefesini Breton,
Susmalısın artık!
*
Anlıyorum,
Gri duvarlardan geçmeliyim şimdilik.
Yakıp, tüm akıl zincirlerimi,
Zeminin, ayaklarının altından kaydığı kadar çaresizsin,
Duyduğun o fısıltı kadar soğuk..
Kanının çekildiği kadar, renksizsin bedende,
Dizlerinin büküldüğü kadar dayanıksız...
O anı yaşadığın kadar kimsesizsin,
Seni ürperten o haber kadar gerçek..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!