Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Seçmez oldu cananım beni,
    kör olmuş gözleri,
Değmedi kelamım kalbine,
    boşa çıktı övgülerim,
Korkup girmez derin sulara,
    soldu bütün duygularım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Aldatır ılıman esinti,
Henüz bitmeyen mevsimin soğuğunu,
Unutturur filize...
*
Çiçek açacak dal,
Ürperen yaprak,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kalemin izini sürelim, sözün özünde buluşalım,
Eski yazıda bırakalım, yeniden hayat verelim,
Aslın sesi bizi bekler, köke doğru inelim,
Unutulanı anlayalım, bilgi ufkunda kalalım.
*
Zamanın tülleri sardı, kapladı görünüşümüzü,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ayak tabanlarım ağrıyor,
Bütün gün koşuşturmaktan,
Eve dönüyorum işten sonra,
Yoluma seriliyor tüm yorgunluk ve acılar.

Uykum geliyor sürekli,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yalanla kutsanmak, çamurda gezinmek,
Ezberden alimlik, sahte erdemler,
Sessizce hak yemek, boşluğa haykırmak,
Bunlar hep kötü işler.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Mavi
----rengim
--------göğsümde,
Kaçıp
----geldim
--------size,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ya
----silahlar
--------peki,
Ne
----işe
--------yarar

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Koynunda yaşarım ben onun,
----yaşar o, dağların koynunda,
Yüreğimde yanan ateşim,
----gizemli eşim o benim,
Ay aydınlatır,
----gecemi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ruhumun ufkuna, bir ağırlık indi,
Ayrılık, bir örtü gibi serildi üzerime.
Çehrenin kıvrımında, kâinat yitip gider,
Gürültüsüz, ürkütücü, koyu keder sofrasında.
*
Ey oradaki!

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kronik
----bir
--------yalnız
------------iseniz,
----------------benim
--------------------gibi,

Devamını Oku