Adem’le, Havva’dır, insanın özü
Akmasın bu yüzden kimsenin gözü
Tut kalu belada verdiğin sözü
Mademki kardeşiz ballandır gitsin
Herkes birbirini arkadan atar
Yan yana gelince met eder tutar
Bu yaygın pişkinlik gözüme batar
Yüzsüzlüğü bir çok kullarda gördüm
Sapıklar, kızlara tatlı dil döker
Hiç sormadın o kız kimin uşağı
Keyif için çözdün haram kuşağı
Kafan çalışıyor belden aşağı
Hani tüm insanlar kardeş diyordun
Yaşlıların tutmaz eli ayağı
Öz evladı eksik etmez dayağı
Bu şiddet etkiler beni bayağı
Gömülmüş dertlere batar ihtiyar
Gelinleri bile bakmaz yüzüne
Arguvan, güzeli kafama yattı
Peşine düşünce kaşını çattı
İki laf yerine bir tokat attı
İçimde çok özel sözlerim kaldı
Yalvardım, yakardım aniden durdu
Deve olur, birden pire
İki taraf verir fire
Koymaz huzur eve gire
Kan davası çözüm değil
Evladını bomboş yere
Kefil oldukların sefil dururlar
Ödeme zamanı çabuk dururlar
Peşinden koşturur seni yorarlar
Kefillik kefeni giymek demekmiş
Çaba harcar girer senin gözüne
Hep masiva kaldı huyu
Kendi tektir yoktur soyu
İçti ab-ı hayat suyu
Kim bu dersen adı Hızır
Duruşu hep masum yüzlü
ESMÂÜ’L HÜSNÂ’ ya, saygı duyanlar
Ölümü düşünüp kaygı duyanlar
Bu çağrı çaredir baylar, bayanlar
El Hakk’ka, yönelen beden kurtulur
Es Samed’in, lütfu ile doyanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!