Ey sâkî, sun o meyi kim gönlüme dermân ola,
Bu virâne dilime bir nefha-i cânân ola.
Şeb-i hicrân içinde yandı pervâne misâli cân,
Bir cemâlin nûruna bin ömrüm kurbân ola.
Gül açar her dem bahârında o ruhsârın senin,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta