Abus suratların şemali
Yaşamak ve yaşlanmak kadar tabii
Bahtın yüreklerinde
hep bir ezginin ezilişini bulmuşuzdur
kendimde olduğu kadar
Ne diller söylemekte kağıt biçare beklemekte
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta