Mehtaba yelken açarken hüznümden,
Bir gonca gül incinir ta yüreğinden.
Üşür yalnızlığım vicdanına kadar,
Esen rüzgar korkar ta derinden.
Gözlerime örtülünce bіtāb perdeler,
İzler uykumu put gibi gölgeler.
Düşünürüm bu günün ardında ne var,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta