9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Yıkılmış binalar içre, yoldaş yüzü bulamadım,
Dört yana bakındım hep, kimse derdime derman olmaz,
Ruhumu saran bu keder, her an beni zehirliyor,
Kardeşim dediğim sırdaş, uzağa gitti dönmüyor.
*
Kimsesiz caddelerde, sessizlik bağırıyor şimdi,
Çatılarda kargalar, acı türküler söylüyorlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta